3-3. کنترل سوش لیوفیلیزه از نظرRough و Smooth بودن……..59
3-4. تهیه بیوماس سلولی………………………………………………….60
3-5. استخراج و تخلیص LPS بروسلا آبورتوس S99……………….61
3-5-1. د تو کسیفیه کردن LPS با روش قلیایی…………………………..63
3-5-2. آزمون Novotny…………………………………………………..63
3-6. استخراج و خالص سازی Omp بروسلا آبورتوس RB51……………64
3-6-2. اندازه‌گیری پروتئین با روش لوری…………………………………..65
3-7. کونژوگاسیون Omp و LPS بروسلا آبورتوس………………………..68
3-8. ستون کروماتوگرافی برای تخلیص کونژوگه………………………..69
3-8-1. مراحل پک کردن ستون کروماتوگرافی……………………….69
3-9. آزمون کنترل کیفی کونژوگه………………………………………71
3-9-1. کنترل تب زایی در خرگوش(in vivo test)……………………71
3-9-2. کنترل توکسیسیته غیر عادی(Abnormal Toxicity)………..72
3-10. واکسیناسیون و سنجش ایمنی زایی کونژوگه……………………..72
3-11. آزمون بررسی فعالیت باکتری کشی سرم حیوان(سرم باکتریسیدال اسیSBA)…………………………………………………………………73
3-11-1. اصول آزمون SBA……………………………………………74
4-1. تعیین میزان LPS خام در نمونه استخراج شده با آزمون نووتنی……77
4-2. تعیین غلظت پروتئین در نمونه Omp بروسلا آبورتوس RB51 به روش لوری…………………………………………………………………….80
4-3. نتایج کنترل کیفی کونژوگه……………………………………….81
4-6. نتایج بررسی کنترل توکسیسیته غیر عادی(Abnormal toxicity)..82
4-5. نتایج کنترل تب زایی در خرگوش (in vivo test)………………..82
4-7. ارزیابی فعالیت باکتری کشی سرم باکتریوسیدال اسی(SBA)…………..83
فهرست شکل ها
شکل(2-1)- عفونت دریچه قلب توسط B.abortus ……………….12
شکل(2-2)بروسلا آبورتوس دارای منشاء گاوی…………………………………………..21
شکل(2-3) بروسلا سوئیس دارای منشاء خوک……………………………………………..22
شکل(2-4) بروسلا سوئیس دارای منشاء موش صحرایی………………………………….23
شکل(2-5) بروسلا سوئیس دارای منشاء پستانداران دریایی……………………………….24
شکل(3-1) کنترل سوش RB51 با استفاده از اکروفلاوین………………………………..60
شکل (3-2)کشت و درو بروسلا…………………………………………………………….61

شکل(3-3):استخراج LPS به روش فنول داغ اصلاح شده……………………………..62
شکل(3-4) کیسه دیالیز کونژوگه Omp+ LPS…………………………………………69
شکل(3-5): عبور کونژوگه از ستون کروماتوگرافی………………………………..71
فهرست نمودارها و جدول ها
جدول(4-1). تغییرات جذب نوری برحسب غلظت LPS استاندارد……………………78
نمودار(4-1): نمودار استاندارد غلظت LPS………………………………………………79
جدول(4-2). تغییرات جذب نوری برحسب غلظت Omp به روش لوری………………80
نمودار(4-2). نمودار استاندارد لوری……………………………………………………81
نمودار(4-3).کروماتو گرافی کونژوگه و فراکشن های آن……………………………..82
جدول(4-3): نتایج گشت رقت های مختلف سرم خرگوش تزریق شده با واکسن کونژوگه و واکسن زنده……………………………………………………………………………..85
چکیده
بروسلوز مهمترین بیماری عفونی مشترک بین انسان و دام است که در اثر آلودگی با بروسلا به وجود می آید. به خاطر ماندگاری بروسلوز،در دنیا سالیانه500000 نفر به این بیماری مبتلا می شوند.واکسن های مورد استفاده در بروسلوز همچون S19 و RB51 که به صورت زنده هستند، در مواردی منجر به بیماری در دام و یا انسان می شوند. مصونیت علیه بروسلوز نیازمند القای هردو پاسخ ایمنی، به خصوص ایمنی سلولی است بسیاری از آنتی ژنهای پیکره بروسلا به تنهایی خصوصیات کافی برای القای این پاسخ ها را ندارند. بدین لحاظ به نظر می رسد واکسن زیرواحد مؤثر علیه بروسلوز احتمالا ترکیبی از چند جزء آنتی ژنی خواهد بود.سویهRB51یک سویه واکسنی پایدار، خشن غنی از پروتئین غشای خارجی می باشد و مهمترین مزیت واکسیناسیون با این سویه، عدم القای آنتی بادی بر علیه زنجیرهO،LPSمی باشد یعنی ایمنی ایجاد شده بر علیه آن فقط از نوع سلولار می باشد.آنتی ژنهای غشای خارجی از خارجی ترین اجزای پیکره بروسلا هستند که درتماس مستقیم با سیستم ایمنی میزبان قرار دارند. بدین لحاظ به عقیده بسیاری از محققین این آنتی ژنها از اجزای اصلی واکسن های زیر واحد احتمالی خواهند بود.تزریقLPS نیز به تنهایی باعث القای تولید آنتی بادیهای مصونیت زا می گردد ولی سیستم ایمنی سلولی را تحریک نمی کند. این موضوع به دلیل نقشLPSبه عنوان یک آنتی ژن غیر وابسته به تیموس است. بدین لحاظ مصونیت ناشی ازLPSدر مقابل بروسلا، کوتاه مدت و ناقص است.بنابراین در این پروژه هدف آن است که با چسباندنLPSبهOMPواکسن کاملی تهیه گردد که بتواند هم ایمنی هومورال وهم سلولار را تحریک نماید.به این منظور بروسلا آبورتوسS99وRB51در محیط کشت بروسلا آگار کشت می گردد. سپس، سلول های کشت شده باPBSشسته شده و توده سلولی هر کدام جمع آوری می گردد.OMPاز طریق روش سدیم لوریل سارکوزینات از سویهRB51تخلیص می گردد و نیزLPS ، سویهS99از طریق روش فنل داغ اصلاح شده تهیه می گردد. سپس با استفاده از EDAC وآدیپیک اسید دی هیدرازید، لیپوپلی ساکارید بهOMP کونژوگه می گردد و پس از انجام آزمایشات کنترل کیفی، کونژوگه حاصل جهت آزمایشات ایمنی زایی به خرگوش سفید نیوزیلندی تزریق می گردد و از سرم بدست آمده آزمایشاتSerum Bactericidal Assay به عمل می آید. نتایج حاصله یادداشت و برای تجزیه و تحلیل های آماری به کار گرفته می شوند.
فصل اوّل
کلیات
مقدمه:
بروسلا ها کوکوباسیل های گرم منفی وغیر متحرک اند که انگل اختیاری دورن سلولی می باشند.این باکتری هاعفونت های سیستمیک و خونی در انسان وحیوان ایجاد می کنند(zoonosis).بروسلا بی هوازی اختیاری بوده که کپسول ندارد. این باکتری ها zoonosis بوده که در حیوانات اهلی به صورت منبع اصلی این باکتری ها هستند وانسان ها میزبان های اتفاقی هستند. بروسلا ها در انسان باکتریمی داده ومی توانند برای مدت طولانی در خون انسان باقی بمانند. جنس بروسلا براساس تنوع آنتی ژنی ومیزبان اولیه شامل7گونه ی (بروسلاملیتنسیس) درگوسفندوبز،)بروسلاسوئیس (درخوک)،بروسلاآبورتوس (درگاو،) بروسلااویس (درگوسفند) بروسلاکانیس (درسگ)،،بروسلانئوتومه (درموش جنگلی و) بروسلاماریس (درپستانداران دریایی می باشد.بروسلا در میزبان حیوانی خود بیماری شدیدی ایجاد می کند اماعفونت آنها در انسان ملایم است معمولا.در بیماری بروسلوز انسانی(تب مواج یا تب مالت)دو مرحله وجود دارد یک مرحله حاد که بصورت باکتریمی حاد اتفاق افتاده وبه دنبال آن مرحله مزمن ایجاد می شود که ممکن است سال ها طول کشیده بافت های مختلفی را درگیر می کند. این باکتری ارگان های بسیاری را می تواند درگیر کند. بروسلا آبورتوس از جمله مهم ترین عوامل سقط جنین به گاو است.دلیل ایجاد سقط جنین در گاو علاقه مندی این باکتری به الکل 3کربنه اریتریتول می باشد از آنجا که در منطقه جفت گاو است باکتری در این منطقه کلنیزه می شود.چون انسان اریتریتول ندارد سبب سقط جنین نمی شود. 3 آنتی ژن سطحی در بروسلا شناسایی شده که 2 آنتی ژن توسط فرم S کلنی شده و یک آنتی ژن توسط فرم R کلنی تولید می شود.Ag A که به طور غالب در بروسلا آبورتوس دیده می شود.Ag M به طور غالب در ملی تنسیس دیده می شود. سالانه 500.000 مورد مبتلا به تب مالت به WHO(سازمان جهانی سلامت)گزارش می شود .بیماری تب مالت در انسان به3 شکل حاد، موضعی و مزمن بروز می‌کند. بروسلا ملی تنسیس B. melitansis : منطقه مدیترانه، امریکای لاتین، کشورهای حاشیه خلیج فارس، هند یافت می شود. بروسلا آبورتوس B. abortus : در تمام دنیا وجود دارد. بروسلا سوئیس B. Suis : ایالات متحده، جنوب آمریکا، جنوب شرق آسیا ، در ژاپن ، مرکز اروپا و بخصوص شمال و جنوب امریکا بسیار شایع است. امروزه کنترل بیماری بروسلوز به سه اصل کشتن دام‌های آلوده، پاستوریزه کردن محصولات لبنی و واکسیناسیون استوار است.واکسیناسیون دام‌ها برپایه تلقیح سویه‌های زنده ضعیف شده بروسلا آبورتوس (S19 , 45/20) و بروسلا ملی‌تنسیس (Rev1) است.استفاده از این واکسن‌ها در دام با محدودیت‌هایی همراه است؛ تحریک تولید آنتی‌بادی در دام‌های واکسینه شده که مانع از تفکیک آنها از دام‌های مبتلا می‌گردد، همچنین بروز سقط جنین و ابتلا به بروسلوز در این حیوانات، باعث شده تا تلقیح این واکسن‌ها در دام‌ها با احتیاط انجام گیرد. همچنین واکسن های بروسلوز انسانی بر پایه پیکره کامل باکتری غیر فعال شده و یا سویه‌های زنده تخفیف حدت یافته با دو مشکل اساسی مواجه‌اند: نخست آنکه گاهی ایجاد بیماری می نمایند و دوم آنکه با واکنش‌های ازدیاد حساسیت‌ ناخواسته همراهند.
یافتن واکسن موثر برای مصون سازی بی خطر برای انسان و دام مبنای تحقیقات گسترده ای شده است.در همین راستا، در سال های اخیر ایمنی زایی با آنتی ژن های مختلفی از گونه های بروسلا به شکل مونووالان،طبیعی،کونژوگه وبا نوترکیب مورد مطالعه وبررسی قرار گرفته است(6،7).استفاده از اجزای مختلف سلول بروسلا(LPS,Omp) که توانایی ایجاد پاسخ ایمنی(همورال وسلولار) را داشته باشد وساخت واکسن های کونژوگه ی از نوع زیر واحدی(subunit) که این مشکلات ذکر شده را نداشته باشد،گامی موثر در پیشبرد این اهداف دارد.(16)
فصل دوم
اهمیت و ضرورت انجام تحقیق
واکسیناسیون اقدام بسیار مهم و با ارزشی است که به وسیله آن با هزینه کم، می توان از ابتلاء به بیماری های عفونی جلوگیری کرد.به منظور پیشگیری از بروز و شیوع بیماری های عفونی ومسری بین انسان و دام ریشه کنی،کنترل و مبارزه بابیماری ها از واکسن استفاده میشود.برای اولین بار ایران در سال 1932 وجود بروسلوز در انسان توسط کارشناسان انسیتوپاستور مشخص گردید.در سال 1962 وجود بروسلا ملی تنسیس در نیشابور به اثبات رسید و در سال 1971 بروسلا سوئیس در حومه حصارک از خوک جداگردید.در ایران اولین گزارش از جداسازی بروسلا آبورتوس از گوسفند به عنوان عامل سقط جنین در آن حیوان ،در س22ال 1982 توسط ذوقی وعبادی ارائه شد.
ایمن سازی بر ضد بروسلوز از حدود سال 1906 توسط واکسن های کشته شده آغاز گردیده ولی به علت اثرات مصونیت زای ناکافی آنها هیچ گونه استفاده گسترده ای از این واکسن ها صورت نگرفته است.از سال 1952 واکسن های زنده در ایاات متحده و شوروی سابق مورد استفاده قرار گرفتند گرچه تاثیر ناچیزی داشتند و واکنش های آلرژیک ایجاد میکردند. معیارهای عینی مفید جهت ارزیابی احتمال وجود بروسلوز، شامل علائم فیزیکی،کشت وتست های سرولوژیک،می باشد و آزمایشات خون طبیعی ، معمولا کمکی به تشخیص نمیکند و حتی گاهی نیز گمراه کننده می باشد.باتوجه به اینکه بیماری بروسلوز یک بیماری خطرناک مشترک بین انسان ودام است اکثر کشور های جهان سعی در ریشه کنی کامل این بیماری دارند و برای رسیدن به این هدف از روش (تست و کشتار) برای دام های آلوده به بیماری و استفاده از واکسن برای پیشگیری ازاین بیماری استفاده میکنند.مبارزه با این بیماری کنترل وریشه کنی آن بدلیل کثرت گونه ای عوامل بیماری زا و لزوم هزینه شدن سرمایه های سنگین اقتصادی همواره در بسیاری از کشور های جهان ، با دشواری ها و مشکلات عدیده مواجه بوده است.
از بین عوامل ویرولانس این میکروارگانیسم، لیپوپلی ساکارید به عنوان عامل ویرولانس اصلی شناخته شده است و سویه های جهش یافته و فاقد این جزء از دیواره سلولی،فاقد ویرولانس و توان بقای درون سلولی هستند.لیپوپلی ساکارید به لحاظ ایمونولوژیک ،آنتی ژن سطحی سلولی، بروسلا محسوب میشود و میتوان از شاخص های دیگر آنتی ژنی دیواره سلولی بروسلا ،برای مثال پروتئین های غشای خارجی (Omp) و لیپوپلی ساکارید به عنوان ایمونوژن در ساخت واکسن های زیر واحدی استفاده نمود.بدلیل اینکه بروسلا فاقد پیلی،فلاژن وکپسول می باشد، بیشترین میزان پاسخ های سیستم ایمنی را ایجاد میکند(19،1،3،12).در این راستا، تولید واکسن کونژوگه ی بروسلا، باتوجه به معایب واکسن های قبلی وفواید این تحقیق، ما را به تهیه واکسن کنژوگه ی زیر واحد ی مناسب و جدید، برای ریشه کنی و پیشگیری بروسلوز در دام و انسان سوق می دهد.
هدف از تحقیق:
اهداف جزئی این تحقیق شامل:
تهیه و تخلیص LPS بروسلا آبورتوس S99
تهیه و تخلیص OMP بروسلا آبورتوس RB51
تهیه کونژوگه LPS بروسلا آبورتوس S99 با OMP بروسلا آبورتوس RB51 و
بررسی ایمنی زایی همورال آن در حیوانات آزمایشگاهی
هدف کلی این تحقیق:
بررسی ایمنی زایی همورال واکسن کونژوگه LPS+Omp بروسلا آبورتوس S99 و RB51 به روش سرم باکتریوسیدال اسی(Serum Bactericidal Assay) می باشد.
.1-2بروسلا وبروسلوزیس:
بروسلا ها در انسان باکتریمی داده ومی توانند برای مدت طولانی در خون انسان باقی بمانند. بقای بروسلا در محیط های مختلف و فراورده های لبنی 1 : آب: 57-1 روز2. خاک (رطوبت 90% ) : 73-48 روز 3. کود: 205-1 روز4. مواد زائد حیوانی: 4-1 ماه 5.پشم: 110 روز.6 شیر: در صفر درجه به مدت 24 ساعت الی 18 ماه .7خامه : 6-4 هفته.8 بستنی: تا 30 روز .9کره: تا 142 روز.10 پنیر: 3 ماه.11 گوشت نمک سود یا یخ زده: 12-3 ماه.
بروسلا سبب ایجاد تب مالت یا تب مواج یا تب دانگ ویا تب مدیترانه ای در انسان می شود. بروسلا ها به طور رایج از طریق خوردن محصولات لبنی آلوده یا محصولات گوشتی آلوده به انسان انتقال می یابد.جنس بروسلا براساس تنوع آنتی ژنی ومیزبان اولیه شامل7گونه ی (بروسلاملیتنسیس) درگوسفندوبز،)بروسلاسوئیس (درخوک)،بروسلاآبورتوس (درگاو،) بروسلااویس (درگوسفند) بروسلاکانیس (درسگ)،،بروسلانئوتومه (درموش جنگلی و) بروسلاماریس (درپستانداران دریایی می باشد.بروسلا در میزبان حیوانی خود بیماری شدیدی ایجاد می کند اماعفونت آنها در انسان ملایم است معمولا.در بیماری بروسلوز انسانی(تب مواج یا تب مالت)دو مرحله وجود دارد یک مرحله حاد که بصورت باکتریمی حاد اتفاق افتاده وبه دنبال آن مرحله مزمن ایجاد می شود که ممکن است سال ها طول کشیده بافت های مختلفی را درگیر می کند.این باکتری ارگان های بسیاری را می تواند درگیر کند، از جمله، در سیستم عصبی،مننژیت ، مننگوانسفالیت و بسیاری بیماری های دیگر، در سیستم اسکلتی، اسپوندیلیت، درگیری استئوآرتیکولار در 20% تا 80% از موارد، در سیستم گوارشی، بروسلوز علائمی مشابه با تب تیفوئید دارد، درگیری کبدی ایجاد می کند، پانکراتیت وغیره نیز ایجاد می کند. در سیستم قلبی-عروق می تواندعامل اندوکاردیت در کمتر از 2% موارد بکند، اما این مقدار مرتبط با میزان موارد منجر به مرگ می باشد. در سیستم تنفسی،می تواند برونشیت، نومونیا، آبسه ،و…رخ دهد.در سیستم ادراری-تناسلی، نفریت، گلومرولونفریت، پایلونفریت، اورکیت، آبسه کلیوی، سقط جنین،و…رخ می دهد.عفونت مزمن زمانی رخ می دهد که، بیماری علی رغم درمان آنتی بیوتیکی، در ارگانی مثل طحال، کلیه، مغز استخوان، دوام پیدا کند. در این زمان، میزان IgG بالا می رود، و درمان شامل جراحی و تخلیه محل عفونت می باشد. در این شرایط، تب به صورت عودکننده دیده می شود. بروسلوز در کودکان نادر است . در همه سنین می تواند ایجاد بیماری کند. دارای قابلیت بقا یافتن و تکثیر شدن در فاگوسیت های تخصصی و غیر تخصصی می باشند، وعامل سقط جنین در دام های اهلی هستند.بروسلا آبورتوس از جمله مهم ترین عوامل سقط جنین به گاو است.دلیل ایجاد سقط جنین در گاو علاقه مندی این باکتری به الکل 3کربنه اریتریتول می باشد از آنجا که در منطقه جفت گاو است باکتری در این منطقه کلنیزه می شود.چون در انسان اریتریتول نداریم سبب سقط جنین نمی شود. رشد باکتری بر روی محیط های آزمایشگاهی کند بوده، اغلب در دمای 27 درجه سانتیگراد قبل از 48 ساعت محسوس نیست. در کشت های اولیه، بروسلا آبورتوس و بروسلا سوییس نیاز به 5 تا 10 درصدCO2دارند(کاپنوتروف).آزمایش تولیدH2Sهمراه با سایر خصوصیات برای تشخیص گونه های بروسلا مفید است.3 آنتی ژن سطحی در بروسلا شناسایی شده که 2 آنتی ژن توسط فرم S کلنی شده و یک آنتی ژن توسط فرم R کلنی تولید می شود.Ag A که به طور غالب در بروسلا آبورتوس دیده می شود.Ag M به طور غالب در ملی تنسیس دیده می شود.تشخیص قطعی بروسلوزیس علی رقم استفاده از تکنیک های کشت وسرولوژیک به عنوان یک معضل باقی مانده است. امید یه رفع این مشکل در سال های اخیر با پیشرفت تکنیک های مولکولی قوت بیشتری گرفته است.(16،17)
شکل(2-1)- عفونت دریچه قلب توسط B.abortus .
2-1-1.تاریخچه:
بروسلوز بیماری عفونی ناشی از باکتریهایی است که اکنون به احترام David Bruce، کاشف اولیه ارگانیسم از طحال سربازان انگلیسی تلف شده در جزیره مالت در سال 1887، بروسال نامیده میشوند.
در سال Almroth Wright, 1897 و همکارانش آزمایش آگلوتیناسیون سرم را توصیف نموده که در شکل اصالح شده آن به عنوان متداولترین روش برای تشخیص بروسلوز شناخته شده است.
در سال M.Louis Hughes, 1897 شرح تجارب خود را در مورد بیماری در مالت(1890 تا 1896)منتشر نموده و سیر »مواج« تب در انسان را بیان داشت.
در سال 1943،Forrest Hudleson میکروبیولوژیست دامپزشک در دانشگاه ایالت میشیگان، بروسالا ملی تنسیس را به عنوان کوکوباسیل هوازی، گرم منفی و بدون نیاز به گاز CO2 جهت جداسازی اولیه توصیف نمود.
Cotton و schooeder ضمن بررسی باسیل سل گاوی برای اولین بار بروسالاآبورتوس را از شیر گاوهای در 1911 جدارکرد.(23)
در ایران در سال 1311 از کشت خون انسان، بروسال ملی تنسیس در انستیتو پاستور ایران جداشد.در سال 1323 از جنین گاو بروسال آبورتوس در مؤسسه تحقیقاتی واکسن وسرم سازی رازی جداشد.در سال 1329 از شیر بز و گوسفند، بروسال ملی تنسیس در مؤسسه تحقیقاتی واکسن و سرم سازی رازی جدا شد.در سال 1350 بروسال سوئیس از خوک در مؤسسه تحقیقاتی واکسن و سرمسازی رازی جداشد.

2-1-2.وضعیت بیماری در ایران:
تعیین میزان شیوع بیماری تب مالت بدلیل عدم گزارش کامل موارد بیماری مشکل است ولی با وجود سیستم مراقبت، گزارشات جاری می تواند مبین روند میزان بروز واقعی بیماری باشد. با بررسی تعداد و میزان بروز بیماری در کشور، بیماری از سال 1359 لغایت 1368 رو به افزایش بوده است و از سال 1368 لغایت 1389 با شروع برنامه های اول و دوم توسعه از 170 مورد در صدهزار نفر به حدود 15/9 در صد هزار نفر رسیده است و بدنبال ارتقاء سیستم مراقبت و گزارش دهی بیماری روند نسبتاً رو به افزایش بیماری از سال 1378 لغایت1384 وجود داشته است و از سال 1385 بدنبال موفقیت در افزایش پوشش واکسیناسیون دام ها روند بیماری رو به کاهش بوده است.
ایجاد هماهنگی بین بخشی، استاندارد کردن تعاریف بیماری، آموزش جامعه و کارکنان بهداشتی، افزایش گزارش دهی، افزایش کارخانجات تولید فرآورده های لبنی پاستوریزه، افزایش پوشش واکسیناسیون دامی ازعوامل مؤثر در کنترل و پیشگیری بیماری در دام و نهایتا در انسان می باشد(18).
بیماری در تمامی سنین وجود دارد ولی وفور آن در سنین 20-30 سالگی می باشد، یعنی نیروی فعال و کارآمد کشور در معرض خطر این بیماری هستند.
بیماری در هر دو جنس دیده میشود ولی با اختالف کمی در جنس مذکر( 55/4 درصد) بیشتر از جنس مؤنث( 44/6 درصد) دیده میشود.
بیماری را نمیتوان انحصاراً یک بیماری شغلی محسوب نمود ولی شغل به عنوان یک عامل خطر در ابتال به بیماری مطرح است بخصوص نزد خانمهای خانهدار(خانم های خانه دار عمدتاً به عنوان دامدار و کشاورز دوشادوش همسرانشان در مناطق روستایی به فعالیت می پردازند)، دامداران و کشاورزان.
بیماری در تمام فصول وجود دارد اما در فصل بهار و تابستان همزمان با فصل زایش و شیردهی دامها بیشتر دیده میشود.
بیماری در منطقه روستایی(77 درصد) بیشتر از منطقه شهری (23درصد) می باشد که مرتبط با تماس با دام آلوده و استفاده از فرآورده های لبنی غیرپاستوریزه در مناطق روستایی می باشد.(18)
2-1-3.انتشار بروسلوز در جهان:

شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

تخمین شیوع واقعی بروسلوز انسانی در جهان به علت عدم گزارش کامل بیماری در بسیاری از کشورها، غیرممکن است. این وضعیت برای هر دو گروه کشورهای پیشرفته و در حال توسعه صادق می باشد. با وجودی که بروسلوز گاوی در بسیاری از کشورهای پیشرفته ریشه کن شده یا تحت کنترل قرارگرفته، لیکن شیوع آن در بسیاری از کشورهای در حال توسعه، علیرغم پیشرفت صنایع شیر با حداقل امکانات دامپزشکی، افزایش یافته است. وضعیت مشابهی در سطح محدودتر برای بروسلوز گوسفندی، بزی و خوکی اتفاق افتاده است.با توجه به مخاطره بیشتر در دو نوع اخیر نسبت به عفونت بروسال آبورتوس برای بهداشت انسانی، در نتیجه
افزایش تعداد موارد بروسلوز انسانی در سطح جهان قابل تصور است. کشورهای عاری از بروسلوز براساس آخرین یافته ها در کشورها چنین است(18):
کشورسال اعلام ریشه کنیجزایر مانش1935نروژ1952سوئد1957فنلاند1960دانمارک1962سوئیس1963چک و اسلواکی1964رومانی1969اسکاتلند1980انگلستان و ولز1981هلند،اتریش،لوکزامبورگ،بلغارستان،ژاپن و قبرس1985جزایر فارکلند1994جدول(2-1)کشور های عاری از بروسلوز
2-2.اهمیت مراقبت بروسلوز ) بیماری تب مالت(:
بروسلوز(بیماری تب مالت) در انسان نشان دهنده گسترش بیماری در حیوانات است. معمولا عفونت در انسان به تماس مستقیم با حیوانات آلوده یا فرآورده های آنها وابسته است.تماس با حیوانات دچار سقط جنین و مصرف شیر آلوده یا فرآورده های آن مخاطرات اصلی می باشند.
در سطح جهانی، اکثر موارد بروسلوز انسانی در نتیجه بروسالا ملی تنسیس اتفاق افتاده که مهاجم ترین و بیماری زا ترین گونه در بین گونه های جنس بروسالا میباشد. معموالا عفونت ناشی از بروسالا آبورتوس در انسان خفیف تر بوده و بروسالا کنیس کم ترین تهاجم را از بین چهارگونه برای انسان دارد و بروسالا سوئیس بیماریزایی زیادی داشته و غالبا عوارض شدیدی چون آبسه های بافتی عمقی را موجب میگردد.
عفونت های انسانی ناشی از باکتری های بروسالا همیشه بیش از موارد مبتالا با علائم بالینی می باشد. نسبت موارد بدون علامت به بالینی بروسلوز ممکن است 8 به 1 و یا بالاتر باشد(23).
به علت عدم وجود اطلاعات کافی از وقوع بیماری در انسان وحیوانات در بسیاری از کشورها، یا بدلیل فقدان تسهیلات تشخیصی و گزارشی، تخمین دقیق از میزان شیوع بروسلوز در سطح جهانی وجود ندارد.علاوه بر این، بسیاری از موارد بروسلوز در انسان خفیف بوده یا با تظاهرات بالینی غیرمعمول همراهی شده که به درستی تشخیص داده نمی شود.
در اکثر موارد، تعریف بروسلوز حاد یا مزمن بدلیل نشانه های بالینی مختلف مطرح میشود. گاهی شواهد سرولوژی بروسلوز در افرادی بدون تاریخچه ای از علائم بیماری دیده شده، که بدلیل تولید آنتی بادی های ناشی از تماس با بروسالا و بدون ایجاد تظاهرات بالینی بوده است. بطور معمول این وضعیت در افرادی با سابقه تماس با حیوانات بیمار مشاهده میگردد. بدیهی است که علائم بالینی خفیف در چنین بیمارانی مورد توجه قرارنگیرد(23).
اکثر بیماران مبتالا به بروسلوز علائم غیراختصاصی ناراحتی سیستم عصبی، چون سردرد، رخوت،افسردگی نشان می دهند. مشخص ترین و شناخته شده ترین سندرم بروسلوز عصبی، مننژیت با یا بدون تغییر در آگاهی و در نتیجه تهاجم مستقیم بروسلوز به سیستم اعصاب مرکزی(CNS) می باشد. درگیری مستقیم نخاع شوکی عارضه غیرمتداول بروسلوز است، عوارض دیگر بروسلوز در نتیجه درگیری دیگر بافت ها چون دریچه های قلبی، استخوان ها و مفاصل اتفاق می افتد. بروسلوز انسانی با شکایات غیراختصاصی، چون درد پشت و دردهای مفصلی مشابه تب روماتیسمی مشخص میگردد. درگیری کبد در بروسلوز در مراحل ابتدایی وجود دارد و غیرطبیعی بودن نمونه کبد پس از مرگ ثابت شده است.
بیماران مبتالا به بروسلوز، باکتری را از طریق ادرار دفع نموده، که ممکن است مدت زیادی بعد از برطرفشدن علائم بالینی طول بکشد. اندوکاردیت عفونت ناشی از بروسالا نادر بوده. اما عارضه بالقوه کشنده ای است.
در سال 1897،Hughes انتقال بروسلوز را از طریق هوای آلوده با باکتری های موجود در خاک آغشته به مدفوع حیوانات عفونی پیشنهاد نمود. در زمان شرح اولیه بیماری در انسان، لوله گوارش به عنوان راه ورود بروسالا شناخته شده است. شیر آلوده حیوانات و فرآورده های غیرپاستوریزه تهیه شده از آن متداولترین منشاء انتقال دهانی بروسالا بوده، هرچند که گوشت خوب پخته نشده نیز به عنوان منشاء بالقوه بروسلوز غذایی ذکر شده است. آلودگی از طریق پوست روش متداول عفونت با بروسالا بوده، هرچند که تظاهرات پوستی بروسلوز کمیاب هستند. انواع ضایعات چشمی در بیماران مبتالا به بروسلوز توصیف شده اما غالبا رابطه آنها با عفونت بروسالا مبهم است.
کنترل بروسلوز به حذف و ریشه کنی بیماری در منشاء آن، یعنی حیوانات وابسته است.
سازمان دامپزشکی کشور به عنوان متولی اصلی طی سالیان متمادی برنامه مبارزه با بروسلوز را در قالب طرح های ملی مبارزه با سل و بروسلوز در دستور کار داشته است. امکانات و منابع موجود برای اجرای مبارزه با بروسلوز دامی در حدی است که تنها میتوانند با حفظ وضع موجود به فعالیتهای خود ادامه دهند و امکان توسعه فعالیت ها برای هدف حذف و ریشه کنی بیماری در حال حاضر میسر نخواهد بود که دلایل آن شامل موارد زیر است:
* پایین بودن میزان اعتبارات و منابع مورد نیاز طرح مبارزه با بروسلوز در اجرای برنامه های واکسیناسیون دامی، تست و کشتار و پرداخت غرامت به صاحبان دام.
* کم توجهی به برنامه های مبارزه با بیماریهای قابل انتقال بین انسان و حیوان در مجموعه اولویت ها و سیاست های مسئولین ذیربط.
* ناکافی بودن همکاری سایر سازمانها در اجرایی شدن اهداف کنترل و پیشگیری بیماری.
* ناکافی بودن همکاری رسانه های همگانی در ارتقاء آگاهی جامعه.(18)
2-3.عامل بیماری:
4 نوع بروسالا به عنوان عامل اکثر عفونتهای بروسلوز (بیماری تب مالت) در انسان تشخیص داده شده است(19):
2-3-1. بروسال ملی تنسیس Brucella Melitensis (دارای 3 سروتایپ):
اکثر موارد عفونت بروسالا ملی تنسیس در ارتباط با تماس مستقیم و غیرمستقیم با گوسفند یا بز آلوده و یا فرآورده های آنها می باشد.دیگر انواع میزبانان منجمله گاو و شتر منابع قابل اهمیتی در برخی نواحی بوده اما احتمالا مسئول تعداد کمی از عفونت ها می باشند. بر طبق تعداد موارد گزارش شده و همچنین در ارتباط با شدت بیماری، بروسالا ملی تنسیس مهمترین عامل بروسلوز انسان بوده، هرچند انتشار جغرافیایی آن محدودتر از بروسالا آبورتوس است(20).
سروتایپ 1 بروسالا ملی تنسیس به عنوان تایپ بومی ایران شناخته شده است.
2-3-2. بروسالا آبورتوس Brucella Abortus (دارای 7 بیوتایپ):

شکل(2-2)بروسلا آبورتوس دارای منشاء گاوی
بروسالا آبورتوس کمتر از بروسالا ملی تنسیس برای انسان بیماریزا بوده و نسبت بیشتری از عفونت ها خفیف یا بدون علامت بوده است. گاو مهمترین منشاء عفونت بوده اما دیگر انواع حیوانات مانند گاومیش، شتر و گاو کوهان دار تبتی میتوانند از اهمیت محلی برخوردار باشند. گاهی موارد شیوع عفونت بروسالا آبورتوس در گله های گوسفند در نتیجه تماس با گاوهای آلوده اتفاق میافتد.
بیوتایپ3 بروسالا آبورتوس به عنوان تایپ بومی ایران شناخته شده است.
2-3-3. بروسالا سوئیس Brucella Suis (دارای 5 بیوتایپ):
عامل سقط جنین خوک است. عفونت بروسالا سوئیس انتشار جغرافیایی محدودتر از بروسالا آبورتوس یا بروسالا ملی تنسیس داشته و هر یک از بیوتایپ های آن خصوصیات ویژه ای دارند، اکثر عفونت های انسانی منتقله از خوک به وسیله بیوتایپ های 1و3 بروسالا سوئیس اتفاق می افتد.
شکل(2-3) بروسلا سوئیس دارای منشاء خوک
2-3-4. بروسالا کنیس Brucella Canis:
میزبان اختصاصی بروسالا کنیس سگ است و بیماری زایی کمی برای انسان دارد. موارد بالینی عفونت تشخیص داده شده و بررسی های سرولوژی مؤید آن است که عفونت های بدون علامت انسان در نواحی که بیماری در سگ شایع است، متداول می باشد.
2-3-5. بروسالا اوویس Brucella Ovis:
میزبان اصلی آن گوسفند است و بیماری زایی آن برای انسان شناخته نشده است.
2-3-6. بروسالا نئوتومه Brucella neotoma:
درموش صحرایی و یک منطقه جغرافیایی در آمریکا شناسایی شده است.
شکل(2-4) بروسلا سوئیس دارای منشاء موش صحرایی
2-3-7. بروسالا ماریس Brucella Maris:
در سال 1994 از الشه های پستانداران دریایی در سواحل اسکاتلند و یک دولفین در کالیفرنیا جدا گردید.شواهد مؤید آن است که این باکتری قادر به ایجاد بیماری در انسان میباشد از این رو بایستی به عنوان عوامل بالقوه عفونت در بیمارانی با تاریخچه تماس با پستانداران دریایی یا نسوج آنها درنظرگرفته شود(20).
شکل(2-5) بروسلا سوئیس دارای منشاء پستانداران دریایی
2-4. مورفولوژی:
بروسلاها باکتریهای کوکوباسیل گرم منفی کوچک، باریک و کوتاهی هستند، که گاهی به شکل باسیل و یا کوکسی نیز مشاهده می شوند. طول متغیری حدود 5/1 – 6/0 میکرومتر و عرض 7/0 – 5/0 میکرومتر دارد. غیر متحرک و هوازی مطلق بوده و اسپور و کپسول،پلاسمید،تاژک،پیلی و اگزوتوکسین تولید نمی کند. از منابع طبیعی شکل L –form آن نیز جدا شده است.
مقاومت در برابر رنگ بری بوسیله محلول های رقیق اسیدی و قلیایی امکان به کار گیری، رنگ آمیزی های متفاوت و غیر اختصاصی را در بافت های آلوده، از قبیل زیل نیلسون اصلاح شده , ماشیاولو و روش کوستر فراهم کرده است.ایزوله های کلینیکی به آرامی رشد می کنند و در طی 10 – 5 روزکلونی هایی تولید می کنند .بروسلاها فعالیت پرتئولیتیکی ضعیفی دارند و نمی توانند ژلاتین را هضم یا گلبول های قرمز را تخریب کنند. بروسلاها نسبت به نور،حرارت،مواد ضدعفونی کننده حساس ند،اما در خاک،مدفوع،رطوبت و سایه مقاومت دارند و قادرند در خارج از سلول تا مدت ها زنده بمانند.این باکتریها در محیط های غنی قابل تکثیرند.رشد تعدادی از گونه های آنها با وجود پنتوتنات کلسیم،اریتریتول و گازکربونیک10-5 درصد تسریع می شود.بروسلاها انگل اختیاری درون سلولی هستند.این باکتری ها پس از ورود به لکوسیت ها در داخل این سلول ها تکثیر می یابند و پس از رها شدن، از طریق مجاری لنفی و خون در سیستم رتیکولواندوتلیال نظیر کبد،طحال،قلب،ریه،بیضه و استخوان جایگزین می شوند. تمایل زیاد این باکتری ها به جایگزینی در رحم حیوان احتمالاً به دلیل وجود اریتریتول در این اندام است( 6، 8،10، 30).
2-4-1. شاخص های ویرولانس:
ایزوله های اولیه بروسلا مورفولوژی صاف ( S ) دارند،اما ایزوله های ساب کالچر شده مورفولوژی خشن ( R ) دارند.اگرچه واژه های صاف و خشن برای توصیف تغییرات کپسول دار شدن در باکتری های دیگر می باشد ولی بروسلا کپسول ندارد.در عوض تغییرات در بروسلا تغییرات در غشای خارجی می باشد .تغییر این شکل از S به R به نظر می رسد پاسخی به تجمع D – آلانین ترشحی توسط اشکال S و یا کاهش میزان PO2( فشار اکسیژن ) محیط در طی رشد بروسلا باشد. به نظر می رسد اشکالS بهتر از اشکال R درون فاگوسیت ها زنده می مانند(9، 24، 31،40).
2-4-2. ژنتیک:
ژنوم بروسلا37/2میلیارد دالتون وزن دارد و به استثنای بیووار 3 بروسلا سوئیس که یک کروموزوم حلقوی Mb1/3 دارد،محتوای ژنومی سایر اعضای جنس بروسلا شامل دو کروموزوم حلقوی 1/ 2 و 5/1 مگابازی است که هر دو برای بقاء و همانند سازی باکتری ضروری می باشند. C+G= %58-% 59می باشد. مطالعه های انجام گرفته براساس هیبریداسیون DNA-DNAنشان از وجود تشابه ژنومی بسیار بالا در بین اعضای این جنس دارد، به طوری که همسانی توالی DNA آنها بیش از 95 % است. همچنین نشان داده است که DNA بروسلا 30 % مشابه با اکروباکتروم است.ژنomp36 که پروتئین گروه دوم غشای خارجی بروسلا را تولید می کند،مسئول رنگ پذیری افتراقی بیوتایپ های این جنس باکتری است.ساختارDNA در بروسلاها از تشابه زیادی برخوردار است.درDNA بروسلا آبورتوس یک افتادگی به طول10کیلوباز دیده می شود.بخشی از این افتادگی مربوط به محل ژنی به نامomp31 است که پروتئینی با نقش احتمالاً پورینی تولید می کند.این پروتئین در تمام گونه های بروسلا غیراز بروسلا آبورتوس دیده می شود( 6، 32، 36،39، 38).
2-5. راه های سرایت بیماری:
1.تماس مستقیم از راه ملتحمه چشم (کونژنکتیو)، یا از طریق تماس خراش ها و جراحات پوست با ترشحات، مواد دفعی، یا بافت های حیوانات آلوده یا اشیاء آغشته به ترشحات عفونی.
2.مصـرف بافت ها، مواد غذایی یا مایعات حـاوی باکتری بروسلا مانند:شیر خام و فرآورده های لبنی خصوصاً پنیر تازه، خامه و سرشیر، موارد بروسلوز انسانی ناشی از گوشت و فرآورده های آن کمتر از استفاده از فرآورده های لبنی آلوده می باشد. با این وجود گوشت، اعضاء و خون تمامی انواع حیوانات ممکن است حاوی بروسالا باشد.
3.انتقال تنفسی از طریق استنشاق ذرات عفونی معلق در آغل، اصطبل و آزمایشگاه:
انتقال بروسلوز از انسان به انسان بسیار نادر است.تلقیح مصنوعی، واکسیناسیون و نمونه برداری از خون دربرنامه های خونگیری از گاو به موارد متعدد بروسلوز در بین دامپزشکان و تکنسین ها منجرشده است(21).
2-5-2. دوره نهفتگی:
وقتی که برخورد با منبع عفونت مستمر باشد، چه از راه نوشیدن شیرخام و یا تماس شغلی،تعیین زمان دقیق آلودگی و لذا دوره نهفتگی مشکل خواهد بود. اما در مواردی که عفونت بدنبال یک تماس مشخص باشد، دوره نهفتگی اغلب بین 1 تا 3 هفته میباشد. گاهی اوقات بین 6 تا 17 ماه نیز گزارش شده است.(18)
2-6. علائم بیماری:
بطورکلی بیماری به صورت حاد یا موذیانه(insidious) شروع شده و با تب مداوم یا منظم با دوره های متناوب، تعریق فراوان بخصوص در شب، خستگی، بی اشتهایی و کاهش وزن، سردرد، درد عضالنی و درد عمومی بدن تظاهر میکند.
علائم بیماری تا حد زیاد وابسته به نوع بروسالا است و بر اساس شدت بیماری به اشکال حاد، تحت حاد، مزمن و موضعی بروز می نماید.
2-6-1. نوع حاد: در این شکل بیمار گرفتار لرز ناگهانی، درد عمومی بدن بخصوص درد پشت بوده و عرق شدید دارد. بیمار اشتهای خود را از دست داده و از ضعف و سستی شکایت دارد.
2-6-2. نوع تحت حاد: اغلب اوقات حالت تب دار اولیه وجود نداشته و آغاز آن بی سروصدا می باشد ولی گاهی بدنبال مرحله تب دار حاد شروع می شود. شکایت اصلی بیمار از ضعف و خستگی است.
2-6-3. نوع مزمن: غالبا علائم بعد از یک دوره تب دار برای سال ها باقی می ماند
2-6-4. نوع لوکالیزه (موضعی): باکتری های بروسلوز می توانند در اعضاء مختلف بدن ایجاد عفونت موضعی نمایند، شایعترین اعضاء مبتالا شامل استخوان ها، مفاصل، سیستم اعصاب مرکزی(CNS)، قلب، ریه، طحال، بیضه ها، کبد، کیسه صفرا، کلیه ها، پروستات و پوست می باشند. ممکن است عفونت موضعی بطور همزمان درچند محل نیز ایجاد شود، این شکل بیماری در اغلب موارد در ارتباط با نوع مزمن بیماری است، اگرچه به عنوان یکی از عوارض شکل حاد بیماری بدلیل بروسالا ملی تنسیس یا بروسالا سوئیس مطرح است.(18)
2-7-1. تشخیص آزمایشگاهی بیماری:
معیار تشخیص آزمایشگاهی مبتنی بر موارد زیر است:
الف:جداکردن عامل (گونه های بروسلا) از نمونه های بالینی در محل کشت؛
ب: تیتر آگلوتیناسیون بروسلا (STAT > 1/80 ) یا آزمایش سروآگلوتیناسیون در یک یا چند نمونه از سرمی که بعد از شروع علائم تهیه شده باشد، یا افزایش چهار برابر و یا بیشتر تیتر آگلوتیناسیون بروسلا به فاصله 2 هفته بعد از آزمایش اولیه؛
ج: آزمایش ME 2 > 1/40 (2- مرکاپتو اتانول)
د: آزمایش کومبس رایت (Coombs Wright) با فاصله 3 رقت بالاتر از رایت انجام شده (معمولاٌ ایـن مرحله در نمونه های با رایت ضعیف و منفی بیشترین ارزش را دارد)(تصمیم گیری در مورد درمان بیمار با نتیجه تیترکومبس رایت و بررسی علائم بالینی و اپیدمیولوژیک به عهده پزشک می باشد).
موارد (الف، ج و د) به عنوان معیارهای تشخیص قطعی بیماری تلقی میگردد.
به منظور یکنواخت کردن نحوه تشخیص آزمایشگاهی در مراکز بهداشتی درمانی، آزمایشگاه های دولتی و خصوصی در سراسر کشور روش های آزمایشگاهی زیر بدین ترتیب توصیه میشود:

در این سایت فقط تکه هایی از این مطلب(به صورت کاملا تصادفی و به صورت نمونه) با شماره بندی انتهای صفحه درج می شود که ممکن است هنگام انتقال از فایل ورد به داخل سایت کلمات به هم بریزد یا شکل ها درج نشود-این مطالب صرفا برای دمو می باشد

ولی برای دانلود فایل اصلی با فرمت ورد حاوی تمامی قسمت ها با منابع کامل

اینجا کلیک کنید

بدلیل احتمال توزیع نامناسب و عدم نگه داری صحیح آنتی ژن رزبنگال، پس از شک بالینی و درخواست آزمایش توسط پزشک، مستقیما بر روی نمونه سرم بیمار روش آزمایش لوله ای رایت (1 تا 8 لوله) (Wright. T) که با نام های استاندارد تیوب آگلوتیناسیون تست (S.T.A.T) ، سرم آگلوتیناسیون تست (S.A.T) نیز نامیده می شود، توصیه می گردد و در این صورت نیازی به آزمایش رزبنگال نمی باشد و براساس نتایج آزمایش رایت لوله ای تصمیمات ذیل اتخاذ میگردد:
1ـ تیتر رایت مساوی یا بیشتر از 1/80 معرف حاالت زیر است:
1-1 . وجود بیماری حاد
1-2. وجود بیماری مزمن
1-3 . مثبت کاذب ناشی از واکنش متقاطع بین بروسلاها و سایر ارگانیسم ها مثـل بعضی از جنس های اشریشیا، سالمونلا، پاستورلا، یرسینیا، ویبریوکلرا و کمپیلوباکتر که به منظور تفکیک سه حالت فوق از آزمایش2ME(2_ مرکاپتواتانول) استفاده می شود.
الف: آزمایش ME 2 با تیتر مساوی و بیشتر از 1/40: معرف بیماری فعال بوده و نیاز بـه درمان دارویی دارد.
ب: آزمایش ME 2 با تیتر کمتر از 1/40 معمولاً بیماری فعال نیست.
2ـ تیتر رایت کمتر از 1/80 معرف حاالت زیر است:
1ـ2 . عدم وجود بیماری
2ـ2. احتمال وجود آنتی بادی های بلوکان که در این صورت بایستی آزمایش تیترکومبس رایت(Coombs Wright) انجام گیرد.
الف: تیتر کومبس رایت با رقت 3 برابر بالاتر از رایت به عنوان بیماری فعال تلقی میگردد.
ب: تیتر کومبس رایت با رقت کمتر از 3 برابر رایت معمولا بیماری فعال نیست.
3ـ2 در مناطقی که امکان آزمایش کومبس رایت وجود ندارد میتوان از دو آزمایش متوالی رایت با فاصله دو هفته بعد از آزمایش اولیه استفاده کرد که درصورت افزایش چهار برابر و یا بیشتر تیتر آگلوتیناسیون بروسلا، بیماری فعال و باید تحت درمان قرارگیرد.
روش های تشخیص بیماری که در بالا ذکرشد عمدتاً در مناطق شهری میتواند مورد استفاده داشته باشد و در جامعه روستایی یا در مشاغل دامپزشکی، دامداری، قصابی و… که احتمال تماس با آنتی ژن بروسلا در آنها بالا می باشد (با نگاه به بیماری به عنوان یک بیماری شغلی)، بطور قاطع نمیتوان تیتر عنوان شده را مطرح نمود، لذا با توجه به وجود عوامل اپیدمیولوژیکی، علائم بالینی همراه با معیارهای آزمایشگاهی، پزشک تصمیم گیرنده نهایی برای درمان بیماران خواهد بود.(18)
در تشخیص بروسلوز انسان، در نظرگرفتن توأم اطلاعات اپیدمیولوژیکی، بالینی و آزمایشگاهی ضروری است.از آنجایی که جداسازی بروسلا از بافت ها دلیل قطعی عفونت در بدن می باشد، در حد امکان کشت خون،مغز استخوان یا دیگر نسوج بایستی انجام شود. درصورت نتیجه منفی کشت، تیتر مثبت آزمایش STAT در بیماری تب دار حاد شاهد قوی برای تشخیص مثبت خواهد بود.
از آزمایش رزبنگال میتوان به عنوان روش پشتیبانی مقدماتی، بویژه در نواحی آندمیک استفاده نمود، اما خواه مثبت خواه منفی نتایج بایستی بوسیله آزمایشهای دیگر تأیید شود.
در بیماران مظنون به بروسلوز با کشت منفی و تیترهای ضعیف آزمایش STAT میتوان آزمایشهای کومبس CF (ثبوت مکمل) یا ELISA انجام داد(22)، که در برخی آزمایشگاه های تشخیص طبی انجام می شود، هنوز بخوبی استاندارد نشده است.

دسته بندی : پایان نامه

پاسخ دهید